ÇAĞLAYAN – Mikayıl Müşfiq

Sen uca bir dağın göy gözlerinden
Sevincden tökülen gıır yaşlar kimi –
Akdıkca, üreyim kopur yerinden,
Uçunur bedenim bir rüzgar kimi.
Ey böyük çağlayan, ey temiz ürek,
Yokmu aramızda bir könül bağı?
Sesine ses veren bestekar gerek,
Ey küvvet kaynağı, işık kaynağı!
Sen de şelalesen, te’bimi”, yerinde,
Ürekler, beyinler, ruhlar çağıldar
Senin de ölmeyen neğmelerinde.
Fikirler torpağı, hissler torpağı
Senin seylabınla çiçekler açar,
Ey heves kaynağı, neğme kaynağı!

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s