Fuzuli – Ermişlerin Bahçesi Kerbela Şehitleri’nden

004 (2)

Ne saadet o kimseye ki yaşadıkça,
Bir ömrü, şeriat yolunda harcar!
Son bulunca da ömrünün çağır,
Bu cihandan şehid olarak gider.

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Murtaza’nın yücelik sebebini sorsalar,
Enbiya’nın Şahına tabi olması yeter,
Resul’ün haklılığna bir delil isteseler,
Ali’nin ta gönülden bu itaati yeter!

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Saf yakutla taze inciyi kırsa bir taş,
Sanma ki, taşın değeri yükselir,
İnci ve yakut da değer kaybeder.

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Vefasız gökyüzü sanma ki gül rengi şafaktandır.
Mustafa soyunun kanı göklerin eteğini tutmuştur.

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Kerbela çölünde Kerbela Şahının haline,
Her şey elele verip bütün alem ağladı.
Yüce Arş’ın katında döküp Cibril gözyaşı,
Cennet bahçesinde Nuhla Adem’in ruhu ağladı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s