Nafer Ermiş – HİLAL

006

Güneş karanlığı ikiye keserken
Ayda sen toprakta ben uyurken
Aramızdaki nehir giderek büyürken
İsterim ki bunu kimse bilmesin
Yarım sanmasın seni kimse
Yapraklar dökülmesin yüzünden
Sesin alçalmasın
Bil ki
Ayın silueti belirecek yeniden
Ruhum gerilecek senle karanlık arasına
Dünya aramızdan sessizce çekilirken
Ve sen tamamlanırken yeniden
Bedenim bir daha doğacak bedeninden
Yüz kere ölsem de ben senden
Zaman sana değmesin
Melekler inmesin gökyüzünden
Cennet seni bilmesin

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s