Metin DEMİRTAŞ – KARDEŞ MEKTUBU

metin demirtaş

Bir otelin resepsiyonuna bırakılmışsın.
Zarfının üstündeki el yazısından tanıdım seni.
Gurbetteki kardeşimden geliyorsun.

Macar bayan Agota’ nın çantasında
Yolculuk etmişsin bir süre.
Budapeşte’de Attila Jozsef Bulvarı’ nda gezinmiş,
Sandor Petöfi Köprüsü’nden geçmişsin.

Tarih yerinde, ‘Frankfurt, güzün son günleri’
Yazılı sadece.
Ne ay, ne gün belirtili.
Mevsime vurgu yapmışsın.

Çünkü derdin hep,
Frankfurt’ un Sonbaharı,
İnsanı daha da hüzünlendirir,
Harlandırır hasreti.

Canım Ağabeyim diye giriyorsun söze.
Sağda, tırnak içinde iki dizesi Nazım’ ın,
Betimler gibi duygularını senin de.

“Hiçbir şey dindirmez iç sıkıntımı
Memleketimin şarkıları ve tütünü gibi.”

Ren boyunda bir bankta yazıyorum diyorsun.
-Sularına asmalar vuran Ren-
Sürükleyerek sonbaharın son yapraklarını,
Akıyor ağır ağır.
Erciyes’ e şimdi lapa lapa kar yağmaktadır.

Ana-baba ocağının tüten dumanını,
Avludaki meşe ağacının hışırtısını özlüyorsun.
Çocukluk anılarını süsleyen,
Bir görünüp, bir yiten anneni arıyorsun.
Özlemine derman olur diye,
Döne döne okuyorsun
Attila Jzsef’ in annesine yazdığı şiiri.

“Ağlamak için çok geç şimdi
Annemi uçuşan kır saçlarıyla
Görüyorum gökyüzü sonsuzluğunda
Göğün suyuna katarken çivitini.”

Hem kederli, hem keyifli, hem esriksin belli.
Mektubunda yer yer
Gözyaşlarına karışmış şarap benekleri.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s