Akın OK

027 (2)

Şimdi;
Saat kıyısına çıkmayan bir çocuk gibi
Gözlerine bakamadığı dünyaya
Sözler yazıp güller bıraksa
Kurtulacak bir aşk masalı varsa
Kutsandığı toprağı bırakmasın
Biliyorum acıların katran yakasına akan elini
Sessizliğimi bıçak sırtı yapan
Gövdemdeki merhametin cesareti
Yoksa, şu zalim dünyadan
Ne bekleyeyim!
Madem yazgılar çivisiz mendilse
Ömrümüzün özlemi
Aşkın ölümüne kavuşsun
Tıpkı Munzurdağlarına çıkan
Hasret ceylanıyla….

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s