Fuzuli – Ermişlerin Bahçesi Kerbela Şehitleri

009 (2)

Aşk yolunda canını vermiş olan aşıkı,
Tanrının iltifatı herkesten üstün kılar,
Zillet topraklarında reva görmez o kalsın,
Makam yüceliğiyle onu şanda yükseltir.
Muhakkak ki omzunda kanada kavuşur
Cennet kuşlariyle birlikte uçup gider.

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Okların dikeninden gül vücudu parça parça,
Gam o servi boyluyu ayaklara çiğnetmiş,
Ne yazık, hey…
Çeşitli hevaların çeşitli azgın halleri,
Hanedan çerağını söndürüp de yok etmiş,
Ne yazık, hey!…

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Zamane devrinin bir kıymeti olmadığına
Peygamberlerin başından geçenlerin şehadeti yeter,
Dünya ahvalinin işyerindeki yapıcılarına
Peygamberin ölümü, fani olmak alameti yeter.

══════ஜ۩۞۩ஜ════════════ஜ۩۞

Ey şeriat şerefinin gafili,
Ey en doğru yolu yıkmak isteyen,
Musafa’dan ne cefa geldi sana?
O vefa huylu sana ne cevretti?
Ki onun mükafatına zulmettin,
Adet ettin kendine onu incittin,
Değiştirdin şeriat temelini,
Soyuna evladına kılıç çektin!
O seni iman sahibi etmişti.
Nice lutuflarda bulunup ihsan etmişti.
Sen zulümle onun yıktın şanını,
Cevrinin dağıyla yaktın canını.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s