YAVUZ ALKAN

yavuz alkan1

ay yükselmişti
yengeçler uyanmıştı
kumları seven dalgalar
hafifçe esen rüzgar
ezansız deniz minareleri
herşey yerinde
karaya yakın bir kayık
usulca kıpraşmakta
koyun yanında
yükselen dağlar
heryere abi
dağların eteğinde
kıyının dibinde bir taverna
insanlar muhabbette
inceden akan notalar
rüzgarın getirdiği kadarı
giriyordu kulağına
sevdicekleri anmalı
ya da birşeyi
gözlerde yaş olmalı
ya da tebessüm
ya acının
ya mutluluğun dibi
ama yürek
bazen sade bir organ
organın üstünde
ne pardesü vardı
ne dalgalanan saç
sadece duruyordu
mal gibi.

küçükyalı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s