Yavuz İmre

f187

 

 

Çamaşır katlıyorum,gözlerim doluyor
Hepsi buruş buruş,Kalbim gibi değil
O Etten ve kemikten,

Kırık ve bin parçaya bölünmüş bir vazo gibi
Ruhum

Ben olduğunu bilmesem,bir kadın derdim
ama ben bir erkeğim
O Etten ve kemikten

Kurumuş mis kokan çamaşırlar,
ne’de güzel katlanıyor
dertsiz ve aheste
hepsi buruş, buruş
kalbim gibi değil

o paramparça
etten ve kemikten

tuzla buz olmuş!
yama tutmaz artık

üzülme
akar gider, içindeki hayat
yolunu bulur

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s