Fatma Üçpınar – YÜREK YANKISI

003 (2)

 

-çocuktu
saçıldı, ruhunun yırtıklarından
bir amansız acı oldu-

Yağmur yağıyor.
Göğün şefkati, iniyor toprağa.

Öfke yorgun,
kan susamış.
Sokakta
karagünler gibi akıyor sular.
Mazgallara sürüklenen hayatlar.

Tanrım; şeytanlarını koru
Başka kim bağışlar seni.

Gören göze bulut düştü.
Bütün öpücükler ağıt oldu,
döküldü dudaklardan birer birer.
Zamanı durdurabilen tek büyü, aşk olmalıydı.

Tanrım; cellatlarını koru.
Başka kim bağışlar seni.

Anne yüzleri yontusu,
derin çizgilerle susulmuş.
Söylenmeyenin adını biliyor toprak.
Yitik olan her şey, bir çarpışma ile kendini bulacak.

Tanrım; zalimlerini koru.
Başka kim bağışlar seni.

(12 Ağustos-13 Ekim 2015)

Qənirə Paşayeva – Ana

Bu gecə yata bilmədim, ana,
36 yaşın qorxusu vardı içimdə.
Məni 37-yə aparan gecənin
səhərində soyuq var
Üşüdüm, ana!
Bütün gecə
Səsin gəldi qulaqlarıma –
Keçmişdən səsin gəlirdi:
“Böyü, qızım,
Yeri, qızım,
Dil aç, qızım!” – deyirdin…
Böyüdüm, ana,
Tarixin ən amansız illərində böyüdüm.
Dil açdım, ana,
Həyatın ən çətin yollarında
Yeridim, ana!
Amansızca vuran oldu,
Yıxılıb-qalxdığım oldu…
Qalxdım qalxmağına,
amma canım çox ağrıdı,
Qəlbim çox ağrıdı, Ana…
Sən mənə bu dünyada
Qadın olmanın,
Belə çətin olduğunu,
Deməmişdin axı…
Ayaqların üstündə durmaq,
Namusunla yaşamaq,
Haqq bildiyini söyləmək istəsən,
Qadın olmanın bədəli çox ağırmış, ana!
Sən mənə belə deməmişdin axı…
Heç kimə göstərmədim göz yaşlarımı,
İçimə axıtmağı öyrəndim, ana,
Xoşbəxtliyi oynamağı…
Ürəyim ovcumdaykən
Başım dimdik gəzməyi.
Məni vuranları sevindirməmək üçün,
Yıxılmamağı öyrəndim, ana!
Yalandan gülməyi elə öyrəndim ki,
Gülməyin əslini unutdum.
Xoşbəxtliyi oynamagı elə öyrəndim ki,
Xoşbəxtlik necə olur əslində – unutdum…
Bu gecə
Səsin gəlirdi qulaqlarıma –
Mənə nağıl danışırdın,
Xeyirin həmişə Şərə qalib gələcəyini deyirdin.
Mən düz 36 il Xeyirin qələbəsini gözlədim,
Şər qalib gələndə ağladım, ana!
Sənin nağılların belə qurtarmırdı axı…
Səni dinləyirdim, ana,
“Biri vardı, biri yox” deyirdin.
Mənim nağılımda
“Biri yoxdu”lar daha çox oldu, axı…
Böyüdüm, ana,
Daha o qız deyiləm,
Ağrı və göz yaşlarıyla
Böyüyən qadınam…
Yadındamı, ana,
Kəbə yolu gedirdik,
Sən sakitcə dua eləyirdin.
Birdən səndən
Kimə dua elədiyini soruşdum.
Üzümə baxıb:
“Ana olanda anlarsan” – dedin.
Mən ana olmadım, ana…
Amma səni az da olsa, anlaya bilirəm…
Arxadan vuran dostları,
Qəlbimi verdiyim sevgilinin
Ögey baxışlarını görəndə,
Anladım, ana,
Sən söykənə biləcəyim
Tək varlıqsan…
Sevincimi bölüşdüm səninlə,
Amma üzülməyəsən deyə
Kədərimi bölüşmədim, ana.
Kədərimdən əzilməyəsən, deyə.
Əslində kədərimi tək sən gördün,
İlk sevdam daşa dəyəndə,
Məni təkcə sən anladın.
Mən səndə gördüm insanı anlamağın necə
səssiz olduğunu…
Sevdiyim mənə
– Sən mənim heç nəyimsən! –
Deyəndən beşcə dəqiqə sonra,
Sən mənə
– Sən mənim hər şeyimsən! – demişdin.
Sən mənə bunu deyəndə,
Mən sənin deyil, onun hər şeyi olmaq
istəyirdim.
Amma həmişə belə oldu,
Yanımda həmişə sən oldun, ana…
Sənin gözlərində
Qəzəblərin ən gözəli olurdu,
Kimlərsə məni ağladanda.
Gözlərində alovların ən qaynarı olurdu,
Kimlərsə məni aldadanda…
Qaçqınların yurd həsrətini,
Atılmış körpələrin göz yaşlarını
İçimdə hiss elədim.
Taledən yarımayanların, ürkək baxışlarını
İçimdə hiss elədim.
Savaşda itirdiyim dostlarımın,
Gözlərini, arzularını, xəyallarını
Heç unutmadım, ana..
Məni ağrılar büyütdü,
Daha güclü oldum, ana!
Gəncliyin, eşqin, sevdanın dadı,
ağrılarda, savaşlarda itib getdi.
Sonra sevgini tanıyanda
O artıq məndən qaçırdı…
37 yaşıma çatdım, ana,
Tonqala atılan Jannadan,
Vətən ugrunda Kirin başını kəsən Tomrisdən,
İsgəndərə ədalət dərsi keçən Nüşabədən,
Sevgi şəhidi Leylidən
Daha çox yaşadım, ana!
Amma nə Tomris ola bildim,
Nə Nüşabə, nə Janna,
Leyli də ola bilmədim, ana…
Əvəzində sənin hər şeyin oldum,
Məni uşaqlığıma apar, ana,
Sonu xoşbəxtliklə qurtaran nağıllar danış.
“Biri var”ları çox olsun,
37 yaşımın ilk sabahını
Sənin nağıllarına inanaraq açmaq istəyirəm

Sylvia PLATH – İLKBAHARA

bisiklet

Genç yıldızların karışık yeşiliyle kandırıyorsun bizi
Yumuşak vanilya rengibir akçaağaçkaymağı ayla kandırıyorsun
Sonra gene evcilleştiriyorsun bizi nisan söylencenle
Oyuna getirdin bizi geçen yıl
Gelin teli yağmurlarının çocuksu şıngırtısıyla
Şimdi gene deniyorsun
Tez inanır buluyorsun bizi bir kez daha
Tek bir şeytansı sığınak,sonra bal tadında sabahın
Suyla yaldızlanmış çimen boyunca
Parlak ışığı eğdiğini görmek için bağırıyoruz
Bir yılımız daha dökülüp saçılsa da
Pinti yeryüzüne,bizi ayartmayı sürdürüyorsun
Bir kez daha aklımız çeliniyor
Eskisinden daha genç olduğumuzu sanıyoruz,nasılsa

Foto : Ayşen Savadova

Kudret Çat (Tükenmez Kalem ) – GÖNÜL GÖZLÜM

kudret-cat5

Bahar gelmiş güller açar
Senli benli gönül gözlüm
Sevdan ile kalbim çarpar
Senli benli gönül gözlüm

Tatlı tatlı bir yel eser
Sen gülünce gül gülümser
Söz olur da sözü keser
Senli benli gönül gözlüm

Gönül deli bilmez eğer
Terazi de sensin değer
Deli gönül seni sever
Senli benli gönül gözlüm

İlham gelir sel’dir akar
Gözüm bir tek sence bakar
Dört bir yanda sevda kokar
Senli benli gönül gözlüm

Kimi yapar kimi bozar
Haset özlem azar tozar
Tükenmezim sana yazar
Senli benli gönül gözlüm

04/03/2017 – Adana

Erkan Altay – Yar kasidesi

erkan-altay

Sen her gittiğinde gökyüzü sapsarı kesilirdi
Sanki yüreğim,ruhum gökyüzünün esiriydi
Zihnime dayanılmaz gidişlerin berkitilmiş
Sana ah demişim yıldızım sönmüş ahımdan

Bu gecenin hicranında susamışım varlığına
Bahşet ne olur aşkından perişan dimağıma
Bir buket gülle sun iltifatını sadık sevdalına
Sayarak bitmiyor ki gidişlerin yar ezanlarda

Sarmalasam bedenini cezveye düşemde
Bir gece ipekten atlasları senin renginle
Vuslata erer mi her sevdam bir buketle?
Gökyüzü sapsarı kesildi her gidişlerinde

Erzurumlu İbrahim Hakkı – Hak şerleri hayreyler

cicek3

Hak şerleri hayr eyler
Zannetme ki gayr eyler
Arif anı seyr eyler
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen Hakk’a tevekkük kıl
Teslim ol ve rahat bul
Her işine razı ol
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Deme şu niçin şöyle
Yerindedir ol öyle
Bak sonuna seyr eyle
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hep işleri faiktir
Birbirine layıktır
Neylerse muvafıktır
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen adli zulüm sanma
Teslim ol oda yanma
Sabr eyle sen usanma
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Dilden gamı dur eyle
Canınla huzur eyle
Tefviz-i umur eyle
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hakk’ın olıcak işleri
Boştur gam u teşvişler
Ol hikmetini işler
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Bil kadi-i hacatı
Kıl ana munacatı
Terk eyle muradatı
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Bir işi murad etme
Olduysa inad etme
Hak’tandır o reddetme
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Sen halk ile yarılma
Bu nefs ile hem kalma
Kalbinden ırağ olma
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hiç kimseye hor bakma
İncitme gönül yıkma
Sen nefsine yan çıkma
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Mü’min işi reng olmaz
Akil huyu ceng olmaz
Arif dili teng olmaz
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Gönlüm Hakk’a perg eyle
Takdirini derk eyle
Tedbirini terk eyle
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hoş sabr-ı cemilimdir
Takdir-i kefilimdir
Allah ki vekilimdir
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hallak-ı rahim oldur
Rezzak-ı keim oldur
Fa’al-i hakim oldur
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geh muti vü geh mani
Geh zar ü geh nafi
Geh dafi vü geh rafi
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her kuluna her anda
Geh kahr ü geh ihsanda
Her anda o bir şanda
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geh bay eder geh miskin
Geh hurrem ü geh gamgin
Geh şuh u gehi sengin
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geh abdin eder arif
Geh eymen ü geh haif
Her kalbi odur sarif
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geh kalbini boş eder
Geh hulkunu hoş eder
Geh aşkına duş eyler
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her dilde anın adı
Her canda anın yadı
Her kuladır imdadı
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Naçar olıcak yerde
Nagah açar ol perde
Derman eder ol derde
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Az ye az uyu az iç
Ten mezbelesinden geç
Dil gülşenine gel göç
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Geçmişle geri kalma
Müstakbele hem dalma
Hal ile dahi olma
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Gel hayrete dal bir yol
Kendin unut anı bul
Koy gafleti hazır ol
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her sözde nasihat var
Her şeyde ne zinet var
Her işte ganimet var
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Hep remz ü işarettir
Hep remz ü beşarettir
Hep ayn-ı inayettir
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Her söyleyeni dinle
Ol söyleyeni anla
Hem eyle kabul-i canla
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Bil elsine-i halkı
Aklam-ı Hak ey Hakkı
Öğren edeb ü hulkı
Mevla görelim neyler
Neylerse güzel eyler

Vallahi güzel etmiş
Billahi güzel etmiş
Tallahi güzel etmiş
Allah görelim n’etmiş
N’etmişse güzel etmiş

Can Yücel – Sevgi Duvarı

can-yucel13

sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa
kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
dilimizde akşamdan kalma bir küfür
salonlar piyasalar sanat sevicileri
derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni
yakanda bir amonyak çiçeği
yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak o kadar iyi

kumkapı meyhanelerine dadandık
önümüzde altınbaş altın zincir fasulye pilakisi
aramızda görevliler ekipler hızır paşalar
sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardın beni
yalnızlığım benim süpürge saçlım
ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

baktım gökte bir kırmızı bir uçak
bol çelik bol yıldız bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık seçik ki
başucumda bir sen varsın bir de evren
saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
yalnızlığım benim çoğul türkülerim
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi