Mevlana

cicek2

Beri gel, daha beri, daha beri.
Bu yol vuruculuk nereye dek böyle?
Bu hır gür, bu savaş nereye dek?
Sen bensin işte, ben senim işte…

 

MEVLANA

mevlana21

“Gereği varsa şundan bundan utanmanın,
Görmezsin, üstünü örtersin olanların.
Ayna gibi göstereceksen her şeyi sen,
Ayna gibi soğuk ve katı olmalısın”

Ozan Sağdıç’ın türkçesiyle…

Mevlana

004

Gerçekten de sevgili, sevgilisi tarafından aranmadan ortaya çıkmaz
Sevgi şimşeği indi mi bir yüreğe, bil ki o yürekte sevgi doğmuştur.
Yüreğinde Tanrı sevgisi büyümeye başladı mı, kuşkusuz Tanrı seni seviyor demektir artık.
Tek bir elden, öbürü katılmadıkça ses çıkmaz.
Kutsal Bilgelik, alınyazısıdır; Tanrı’nın buyruğu bizi birbirimizin sevgilisi kılmıştır.
Daha önceden hazırlanmış alınyazısı uyarınca evrenin her parçası eşiyle birleşiyor.
Akıllıların gözünde Gök erkektir, Yer kadın: Gök’ün attıklarını Yer alır, besler, büyütür.
Yer sıcaklığını yitirince Gök ısıtır onu; tazeliğini, nemini yitirince de Gök ona yeniden
tazelik ve nem katar.
Gök, eşine yiyecek bulmaya giden bir erkek gibi çıkar, dolaşır; Yer, ev işleriyle uğraşır,
yavruları doğurur, emzirir.
Yer’e de, Gök’e de akıllı varlıklarmış gibi bakın; çünkü onlar akıllı varlıkların
yaptıklarını yaparlar.
Bu iki şey birbirilerinden zevk almıyorlarsa, neden sevgililer gibi kucaklaşmış
durumdalar?
Yer olmasaydı çiçekler nasıl açır, ağaçlar nasıl büyürdü? O zaman Gök’ün suyu,
sıcaklığı neye yarayacaktı?
Tanrı nasıl erkekle kadına birleşerek evreni sürdürme isteği verdiyse,
Aynı biçimde her varlık parçasına, öteki parçayı arama isteği aşıladı.
Gündüz’le Gece dıştan bakıldığında düşman gibi görünürler; oysa ikisi de bir tek amaca
yönelmiştir;
Ortak işlerini yüceltmek için sevgiyle bağlıdırlar birbirlerine,
Gece olmasa, İnsanoğlu’nun bedeni hiçbir birikim sağlayamaz, bu yüzden de Gündüz
harcayacak bir şey bulamazdı.

Mevlana

mevlana15

‎”Lisanı ağızda olan değil,
Lisanı gönülde olanlara yâr et bizi!..
Tebessümü simasında olan değil,
Tebessümü gönülde olanlara kat bizi!..
Aşkı tende sanana değil,
Aşkı ruhunda ‘CAN’ bilenlere arat bizi”….!

Mevlana

sevdim seni sevmiyorsun
aşka kıymet vermiyorsun
vefâ nedir bilmiyorsun
cennet olsam cehennemsin
günahtan gayrı nemsin
maksat ayrı yürek ayrı

anladım anladım bitsin
anladım benim değilsin
anladım gönlün sevinsin
olamayız senle gayrı
yolumuz ezelden ayrı
anladım yarim değilsin

gülün olsam soldurursun
kulun olsam öldürürsün
yarin olsam kandırırsın
başım öne eğdirirsin
beni ele güldürürsün
yol tek olsa hedef ayrı

anladım anladım bitsin
anladım benim değilsin
anladım gönlün sevinsin
olamayız senle gayrı
yolumuz ezelden ayrı
anladım yarim değilsin

Mevlana

mevlana1

Her gönül bir tek sevgiliye dönüktür aslında..
Lakin kıblesi yanlıştır..
Bulduğunu sandığı şey gerçekte aradığı değildir..
Kimisi gül yüzlü bir güzele meftun, kimisi bir ceylan bakışlıya mecnundur..
Bazısı dünyaya kanmış, bazısı mala mülke aldanmıştır..
Oysa her biri aslında bir SEVGİLİ tarafından sınanmıştır…!

Mevlana

mevlana9

Işıklar sönmüşse eğer, ay ışığını seyret…
Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme, sen dağları seyret…
Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma sakın
Kalbindeki o uçsuz bucaksız sevgiyi hisset.

MEVLANA

f202

Vefa nedir, bilir misin? Vefa arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır.
Vefa; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır.
Vefa; ötelerin sonsuz mükafatı karşısında, cehennemi hafife almaman, ulvi güzellikleri dünya ya satmamandır…!

MEVLANA

Gönül çalamazsan aşkın sazını
Ne perdeye dokun ne teli incit…
Eğer çekemezsen gülün nazını
Ne dikene dokun ne gülü incit

Mevlana

Sen canımın içindesin, canımsa senden habersiz…
Dünya seninle dolu, dünya senden habersiz…
Gönlüm, canım nasıl bulsun seni? Çünkü sen tümüyle gönüldesin…
Gönülse senden habersiz…”